Dwór i Park Ferberów

Klasycystyczny dwór w Lipcach został wzniesiony w XVII wieku z inicjatywy Konstantego Ferbera. Przy Budowie wykorzystano elementy wcześniejszego założenia sprzed 1550 roku. Dwór Ferberów to piętrowa budowla wzniesiona na planie prostokąta. Posiadłość była systematycznie rozwijana i upiększana. 

Najważniejszą datą w historii dworu jest rok 1677, kiedy to król Jan III Sobieski wraz z rodziną przebywał gościnnie w dworze.

W latach 1734, 1807 oraz 1813, posiadłość była dotkliwie niszczona przez konflikty wojenne.

Z wystroju wnętrza do naszych czasów zachowało się niewiele, między innymi zestaw sztukaterii z początków XIX wieku. Obecnie obiekt należy do Pomorskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego, ale nie jest już przez wspomnianą instytucję wykorzystywany. 

Do rodziny Ferberów należała kiedyś znaczna część terenu w Lipcach. Stworzyli oni park, ale nie przy swoim dworze, a po drugiej stronie kanału Raduni, nieopodal dzisiejszego przedszkola nr 24. Kiedyś był to 11-hektarowy wielki obszar tętniący życiem. Organizowano koncerty i inne imprezy. Przed wojną istniała tu restauracja, przepiękne ogrody, wieża widokowa, staw i amfiteatr. Po drewnianej wieży został się jedynie fundament. z rozgległej polany nadal można podziwiać urzekającą panoramę Żuław.

U podnóża parku, przy kanale Raduni, na miejscu przedszkola stała restauracja "Trzy świńskie głowy". Restauracja była bardzo popularna wśród gdańszczan - począwszy od 1 połowy XIX wieku. Początku jednak sięgają trochę dawniej, bo 1568 roku, kiedy to burmistrz gdański Constantin Ferber założył karczmę. Nazwa wzieła się od jego herbu przedstawiającego trzy świńskie łby.           

Dwór Ferberów

Pozostałość po wieży widokowej

                                                                                                                                                                                                                                                                                                         

Lwi Dwór

Jadąc Traktem św. Wojciecha w stronę Pruszcza Gdańskiego, po lewej stronie stoi Lwi Dwór. Jest to najstarszy zachowany żuławski dom podcieniowy w Polsce. Należy on do grupy zagród wiejskich Żuła i Powiśla charakteryzującym się połączeniem spichlerza z budynkiem mieszkalnym. Został zbudowany na początku XVII wieku. Zbudowano go według zasady budownictwa szachulcowego to znaczy, że mieszanka gliny i słomy wypełnia drewniany szkielet budynku. Budunek w rzucie posiada wymiary 12x20 metrów, jego kubatura wynosi 1660 metrów sześćściennych, czyniąc go tym sposobem jednym z największych mieszkalno-gospodarczych budynków użytkowych w swojej epoce na terenie Polski. 

Wspomniany podcień zadziwia szerokością, naliczyć można aż 9 słupów, więc właściciel był zamożny. Podcien był na tyle duży, że mieścił się cały wóz i można było swobodnie ładować zboże na góre. 

Lipce należały do Ferberów. To w zasadzie był ich dom gospodarczy. 

Nazwa "Lwi Dwór" wzieła się od figurek lwów, znajdujących się w niewielkich wnękach ściany frontowej. Po remoncie w latach 60. XX wieku, niestety nie wróciły na swoje miejsce.